Clubbin’

 

Woho! I dag har eg vore i klubb sjå na Margrethe. Me fekk servert tikka masala. Eg trur jaffal det e det det hette, godt va det nå jaffal. Hvis du lure på ka klubben går ut på, så kan eg fortella deg det at me e 7 jentår så treffes ein gong i månden hima sjå ein av ås. Me ete og snakke, e barra me ein aen liksom. D hørres litt teit ut me klubb, men eg e ganske sikker på at din mamme o e me i ein. Dei så e me i klubben e; Karen Lovise, Marita Karin, Margit, Margrethe, Solveig, Jeanette og meg. Cecilie o e vell egentligen me, sånnt uoffisiellt, men u bur jo uansett ikkje her lenger. Adle i klubben e venner, og kjente ein aen frå før. Me har klubb for me treffes rett å slett ikkje så ofta lenger. Før såg adle ein aen jaffal aen kvar dag, men såsent e det ikkje lenger. Nå har me jo jobb, kjeristar, hus og ongar me må ta vare på, då e det ikkje lika enkelt å treffast så ofta så før i tiå..

Adle klubbmedlemene har eg kjent i jaffal 5 år. Margit e den eg har kjent lengst, me har vore venner si 1. klasse. Karen Lovise og meg har historie si 6. klasse, u sko bli passepika på ein onge så budde relativt nerme meg, så då va det naturligt at eg hellte litt i na .Margrethe huska eg at eg va me i 4. klasse ein gong, me lekte me dokkår og åt daimkuler, men det e vell si 7. me kan kalla ås venner. Jeanette trur eg allti har vore der, kom inn i bildet på likt me na Margrethe, eg huske u va me meg him ein gong på badnaskuel, så lagte me nudler .Solveig har allti vore venn me na Margrethe og Jeanette, så det va gjønå dei me blei kjente, detta va på begynnelsen på ungdskuel. Det va o då eg blei kjente me na Marita Karin, hu og Margrethe bjynte i same klasse. Sjøl om eg hadde vore litt me na når u budde sjå pappen sin på sletten i helgene før ein gong i tie, så kan eg ikkje akoratt sei at eg kjente na før 8. klasse. Cecilie flytta te Åkra i 9. det va då me blei kjedte, u gjekk i bl.a. klassen min.                                       

Jedna ikkje så øvesikkligt, men nå har det jaffal blitt fortellt kossen me blei venner. Eg kan o legga te at eg e enige i at det hørres teit ut me klubb. Eg o ser føre meg ein gjeng me damer i 50-60 årene så sete me spøte sitt å jabbe i monnen på ein aen. Me e ganske like dei, barra me e 20-30 år yngre uten spøt. Ein gong i tie så ska me bli akoratt så dei damene, syta øve ungdommen nå te dags, snakka om barnebarn, pensjonsordningar, dei nyaste symaskinane og koss fint me har det på hyttå. Me me ska jer ein ting dei andre damene ikkje kan i dag. Me ska gå innpå internett å lesa litt om ka u Therese blogga om klubben for mångfoldige år sie.

Spar meg

Nå sete eg her me syståre mi, eg har øvetalt na te å få seg ein blogg. U stresse me ka øveskriftå ska var. U kødda at u sko kalla d “mitt jomfuinnlegg” då sa eg “spar meg!”, å nå har eg jaffal fått meg ei øveskrift. U skrive fortare enn meg o, det e kje så kjekt. Me konkurrere jo ikkje, men eg tenke at me jere det inni håve mitt, å då blir eg så stressa at eg skrive masse feil å så.

Eg e egentligen litt svolten o, men når eg kom him sa u mamma at eg konne laga noge fisk så eg å pappa allti ete når me har denna middagen, for dei andre hadde åte, men eg sa at eg ikkje va svolten. Det va eg ikkje hell, men eg e det nå. Orke kje gå ner å måtte bita i meg mine eigne ord, det syns eg kje så møkje om..

Eg e litt flinke o, eg har fått lønn i dag, men eg har ingen planar om å fara te Hgsd å handla, såsent eg har gjort adle dei andre gongene eg har fått lønn. Jedna eg har blitt litt mær moden? Trur det har mær me å gjer at eg faktisk har penger igjen frå forrje lønn denna gongen, og at eg va i Stvg i går å handla, hehe. Der forsvant liksom den modenheten eg prøvte skapa rondt meg sjøl. Eg blei vurdert som barn på bussen igår, altså 15år, eg blir 20 år om 3 vekår så spør busssjåføren om eg e barn. Sjikkligt opplyftande må eg sei. Eg kledde meg litt voksent i dag da, barra for å føla meg litt bere.

Eg vil o legga te at eg ennå ikkje kan heilt me koss denna bloggen funke heilt, visst det va noge dåkke syns va mærkligt etc. PS: Glede meg egentligen te sommaren kjeme.

Friheten til å velge i det som er litt ditt

I går va eg ein tur i Stavanger på besøk sjå mitt kjære søskenbarn som studere der. Me sat i leiligheten der u bur, og rett før eg sko fera sporte eg na om d va nogen matforettningar i nerheten. U konne fortella meg det at både Rema og Ica Express ikkje låg så långt vekke. Men i byen kom me o te å treffa på Kiwi, Vanlige Ica og ein Prix. Valget va mitt, og eg følte plutseligen at eg hadde litt for møkje å velga i. Det greiaste hadde jo vore visst eg hadde sagt “Sama for meg” elle ” Me kan gå innom den fysste forettningen me treffe på”. Men det va ikkje det eg følte for å sei. I håvet mitt eliminerte eg vekk forettningane ein itte ein. Den fysste så røyk va Rema. Eg kan ikkje for det, men eg har allti sitt på Rema 1000 så shabby. Den neste så røyk va Ica Express. Eg fekk hørra at det va ein dyre forettningen og at an hadde ett smalt utvalg, derfor droppa eg den. Det at eg ikkje har hatt så møkje å jer me Ica før, og det at eg ikkje va så intresserte i å stifta ett nermare bekjentskap akoratt då, kan o ha hatt ein innvirkning. Den vanlige Icaen røyk onda same argumentet. Så sto valget mjudlå Prix og Kiwi. Eg har allti vore gla i Prixen på Vea, men Kiwi på Åkra har lenger åpent, pluss ett kjekkare vareutvalg. Men kin va det eg prøvte å lura? Eg va jo kje hima nå, så om eg jekk på Prix i Stvg så kom eg sikkert ikkje te å treffa på kjensfolk av noge slag. Ikkje va eg avhengige av det kjekka vareutvalget på Kiwi helle, eg sko jo barra kjøpa noge såsent at eg konne ta ut penger.  Eg endte opp på Prix. Gronnen? An låg rett utforbi busstoppet Og hvis du nå blei oppjidde øve at eg kun sko ta ut penger, og ikkje møkje aent, så forstår eg deg godt. Det e heller ikkje lov å tru at eg hadde gått innom nogen Ica elle Rema hvis ein av dei to va det fyssta så traff meg når eg gjekk av bussen. Belive me!

Memories

Det bjynde å nerma seg april. Snøen ligge ennå utforbi sjøl om påsken e øve, men kin sa at snøen fylle høytidene? Når eg ser framøve så e d ein del eg har i vente. Det e forhåpentligvis ikkje lenge te det blir sommar og sol, eg fylle 20, noge så betyr at eg får velga i ett større vareutvalg på polet, eg ska på “konsert” i slutten  av mai, same mnd reise eg o ein svipp tur te London osv..

Det e kjekt å sjå framøve, men det e o kjekt å mimra. Sjøl om eg kun e 19år så e eg av den type person så elske å tenka tebars på goe gamle tier, sjøl om dei tiene ikkje har fått blitt så gamle ennå, heh. Men uansett, nostalgi e ordet mitt. Det konne stått for den eine N’en i Tønnesen, for eg lide av nostalgi. For dei så ikkje vett ka det betyr:

nost|algi’ -en (lat nyd. av gr nostos ‘hjemreise’ og algos ’smerte’)
1	sterk hjemlengsel
2	sentimental lengsel tilbake til en tidligere del av ens liv el. til tidligere tider

Eg har ofta ein tendens te å tenka litt for møkje på den tiå så va, i plassen for å nyta den tiå så e. For det e ganske viktigt å ha litt presensperspektiv, ikkje barra framtid elle fortid. Eg tenke at det e faktisk litt viktigare enn folk trur, det der me å leva i nuet. Må ikkje allti tenka konsekvenser.

Folk så har opplevt noge felles har ofta ett lite behov for å snakka om akoratt detta. Om di akoratt ikkje har ett behov, så falle det jaffal naturligt å snakka om, nettåpp, det ein har te felles. Noge av det mest irriterande e når du henge me folk så har ein tendens te å mimra dei i mjudlå. Helst om koss d va å gå i klasse 5b, når du sjølsagt ikkje blei kjednde me di før på vidergåande. Du konne vell kje brydd deg mindre om den gongen ein av vikarane deras sovna i timen, elle han så allti kom på skuel me gensien bakfram..  Men noge av det KJEKKASTE e når ein har muligheten te å mimra sjøl! Det e herligt, jaffal når det e goe minner. Eg mimra i dag, masse. Og eg mimra ikkje åleina Mimra om ting eg ikkje kjeme på så ofta, men ofta nok te at di ennå e minner. Det e derfor det e så viktigt å mimra, spesielt om det så e bra, men o om det så e mindre bra. Ta vare på dei tiene så e verdt å bera me seg videre i livet, opplevelsar og erfaringar. 

Dagen derpå, rett og slett!

I går va eg ute. Ute på livet elle ut på galeien om du vil. Det va heilt ok, gronnen te at det va heilt ok, e dagen i dag. Hadde eg hatt muligheten te å tatt den kvelden tebars igjen, så hadde eg det. Eg danste ikkje på bordet, stjal penger frå kassen på puben elle mysta lommabokå mi. Eg kom him me begge skonå på beinå og alt innholdet i veskå. Alt i alt, ingen gronn te å klaga. Men eg jere det eg, for nervene helle på å ta livet av meg! Eg trur faktisk at eg kan sjå di. I skoffer og skap, nervene e øvealt. Og det e dei så jere at eg ville tatt kvelden tebars igjen.

Det e egentligen utruligt koss bæd dagenderpå kan var. Det versta e jo egentligen når dagenderpå kjeme i flertall, når du går me nervene hengande øve deg uti neste veka. Heldigvis skjer ikkje det så ofta lenger, eg bestemte meg rett og slett for at det ikkje sko skje! Eg bestemte meg for å ikkje drikka meg så fodle at eg hadde gronn te å ha nerver dagavis ittepå. Bestemte meg for at når eg tenkte “eg e ikkje fodle nok”, då va eg fodle nok. Eg bestemte meg for at eg sko konna stå for alt eg hadde sagt å gjort mens eg va påvirka, ikkje trenga trega på noge!

Men det gjekk ikkje. Eg klarte det ikkje. Men eg ska ha for å prøva da, det kan ingen ta frå meg. Sjøl om det ikkje hjølpe meg, her eg sete i sengå mi og blogge om dagenderpå, for det e nettopp det eg har. Eg ber offentligt om unskyldning te dei eg svikta ijår, dei så måtte lida onda mitt forsøk, og eg vett dåkke e der ute. Det vanskligaste e at eg ikkje vett heilt ka eg ska ta tebars igjen, for eg har ikkje i minne  om ka eg har sagt elle gjort. Eg huske ikkje heilt kati det skjerte seg. Elle egentligen så vett eg jo det da, for det va jo i det øyeblikket eg øvehørte meg sjøl sei “eg e ikkje fodle nok”. Hvis det va noge eg ville tatt tebars igjen, så e det ei halve flaska Frost. For fylla har jo skylla, men eg har jo skylla for fylla..

  

Friends

Adle har hørrt om den amerikanske tv-serien Friends, å eg rekne me at mesteparten av Norges befolkning har ein eller aen gong sitt serien på Tv2, der an går onda navnet “Venner for livet”. Friends må var ein av undlingsseriane mine, derfor kjypte eg likså godt adle sesongane når eg fysste va i gong. For jedna 5 vekår si så kom an, Friendsboksen frå CDON. An va kje så dyre hell, me tanke på at an inneholde heile 10 sesongar, trur det va rondt 1400kr eg betalte. Adle sesongane har 24 elle 25 episodar, den siste har 18. Dar e 8 episodar per disk= 3 discar per sesoong x 10 sesongar= 30 discar me Friends. Hørres så møkje ut, men det e ikkje det. Jaffal når eg nå fortelle deg om han så samla på Friends på VHS, på  dei e det kun 4 episodar per video.. Dei så e kjappe i håve har nok allerede rekna ut at det blir då heile 60 VHSar me Friends! Tenk å ha dei ståande i reolen da, tenk på den størrelsen VHSar har! Konge da

Når eg fekk boksen, så bjynnte eg midt i sesong 8 å fortsette derifrå. Eg syns dei nye episodane e så kjekke, det sama gjelde den absolutt siste episoden, pluss at eg kje orka brynda frå bjyndelsen heilt ennå. Eg syns kje den fysste sesongen e så go, der an Joey faktisk ganske, ka ska eg kalla an, gløgge? Ja, eg vil sei an e det, jaffal i forhold te adle dei andre sesongane. Uansett, nå e eg kommen te sesong 5, i dag såg eg den episoden der adle finne ut om Monica & Chandler. “They don’t know that, we know, that they know” Å sånnt barra balle det på seg.. Det kjekkaste e når eg kjeme øve episodar eg ikkje har sitt før, det kjedligaste e episodar eg har sitt så månge gongar at eg vett ka di ska sei før di seie det. 

Undlingsen min e an Ross, an e løgnast å snålast å teitast. Eg barra ler mest av han liksom. Pheebs syns eg e løgnas når u klikke. Chandler e jo egentligen dritløyen, men det e det ingen av dei andre i Friends så klare å fatta, men det jere det barra ennå løgnare da Rachel har allti så fint hår, eg fatte ikkje kossen u allti kan ha ein go hårdag! Adle karakterene har både nogen go, og nogen dårlige siår så eg sette pris på. Monica sin ryddemani e ett eksempel på noge eg te tider blir litt leie av. Men uansett så e eg gla i heile Friendsgjengen, adle så ein. Di e nogen goingar så får meg te å le, å jere meg gla

Just 4 fun

Nå sete eg her i sengå mi. Eg våkna klåkkå 10 i dag. Heldigvis så hadde eg internett, for det e ikkje allti eg kan ta det så ein sjølfølge. Eg tok ein tur innom facebook. Sjøl om eg va innom rett før eg la meg i nått, så hadde eg altså ett behov for å stikka innom nok ein gong på ganske få timar.. Eg kan informera om at ca inget nytt hadde skjedd Men noge så eg plutseligen kom på, va bloggen nas Christine. Den har eg vore innom før, å nå følte eg for å ta ein tur innom an igjen. Resultatet blei te at eg oppretta min eigen blog/g.

Eg vett egentligen ikkje ka eg vil me denna bloggen, men det e jo kjekt å ha prøvt. Eg kjeme nok te å skriva om ting så skjer i livet mitt, ting eg tenke møkje på, og ting eg e opptadde av. Eg ser føre meg at detta blir ein blog om alt og ingenting, altså just 4 fun

Det fyssta eg kom på nå e påsken. Påsken e øve ås for follt. Folk har reist te fjells, te syden, etc. Kjeristen min e ein av di, an e i Sauda me fabrikken. An fortellte at ijår så hadde di ikkje vore i trekket for det hadde dotte så møkje nysnø, at d va ikkje noge bra føre. Får håpa forholdene e blitt bere. 

I dag e det långfredag, å når eg ser ut glaset nå så e det snø på take te nabohusene. Det hette seg så at “piggdekk eller kjetting ikke må brukes i tiden fra og med første mandag etter 2.påskedag til og med 31. oktober.” Det e faktisk ikkje så lenge te. Å kjenne eg rett, så e det meget typisk at det ska bli glatt ein eller aen dag itte fysste måndag itte 2.påskedag.  Uansett e eg gla for at det e pappen min så tar på seg det ansvaret me å skifta dekk på bilane våras

Eg legge me ett bilde av Freia sine påskeegg. Eg har heve i meg ca 10 sånne kartongar denna sesongen, kjenne eg bjynde å bli pittelitt leie av av di, men barra pittelitt