Fred på jorden og sånn..

Det e ikkje allti så lett å veta ka ein ska blogga om. Når eg bestemte meg for å få ein blog, så va eg ganske innstillte på å blogga  om saklige ting, ikkje personlige. Eg ville blogga om sånt så di skrive om i avisene, aktuelle ting, om ikkje mindre så sko det var ett eller anna så eg ville setta på dagsorden. Om problemer og problemstillingar folk har lagt litt for långt inn i sinnet sitt. Men nei da. Det blei så det måtte gå, eg e såpass selvsentrerte at eg blogge om meg og mitt. Eg såg ikkje heilt problemet på det før idag, når eg kom på kafor eg egentligen bjynnte blogga. But Rome wasnt buildt in one day. Elle noge i den duren. Må bjynda i det småa, så bygga seg oppøve, seie eg då. Eg tenkte o eg sko ha ein blog om kler. Ikkje noge blodigalvor, der eg fortelle deg ka så e kult å ka du bør gå me denna sommaren, det hadde vore lol, å då meina eg LOL o! Men eg konne tenkt meg å uttrykkt mi meining om ka eg like liksom. Jedna eg ska jer så o, vent å sjå.. Besøke du http://www.blondinbella.se/default.aspx ser du ett eksempel på ka eg ikkje konne blitt. Ikkje for at eg syns u svenska, 17 år gamla Isabella e lame elle noge aent negativt. U gir av seg sjøl på ein heilt spesielle, sjølsikkermåte eg aldri hadde konnt gjort. Men det e derfor hu har flære 100tusen leserar o da, u både engasjere å provosere, å det e det folk lika. U har jaffal ein kjekke blog, e nok ikkje barra meg så konne øsnkt å vore hena barra for ein liten dag, barra for å sjå koss det e å ha folk så konne ønska di va deg. Og alt kun for ein blog.

Eg konne tenkt meg ein mær personlige blog, men min vert, wordpress, sette kjeppar i hjulene for det. Eg kan velga farge på bokstavane, greit nok det, men eg konne tenkt meg å hatt litt mær å velga i o, enn dei dølle designane eg kan velga på siå mi. det va ein eg syns va litt vitttige, men den hadde nogen andre vellt, eg orka ikkje ha like, ikkje ennå jaffal. Å finna meg ein aen blog hadde o vore noge, men det får venta te eg blir litt mær seriøse. Hvis det ein gong ska skje. Eg trur det e bere å blogga mindre, å oftare, enn møkje å aldri. Eg ska komma tebars ijen på den o.

Hei

Eg e her ennå altså, men eg har vore litt dårlige på å skriva i det sista. Tiå har blitt brokt te å sjå friday night lights, jobba, hyttetur å soving. Eg har o vore sjå tannlegen å bårt to håll, hatt navnedag og hylgrene for eg trudde eg hadde drept hamsteren min. Det e så møkje eg vil gjer, men får det ikkje gjort. Eg vil blogga mær, trena (har så vondt i viljen for tie, kall det latskap.) setta meg inni koss symaskinen min funke, såsent at eg kan fixa på dei kledne så vente på nettop det. Eg vil lesa den fjerda harry potter bokå, men prioritere me ikkje rett så får man det ikke til å skje. Eg avslutte nå, for eg har heile den venstre neven fodle av chips så eg skrive kun me den høyra, det e litt tongt i lengden.

B’day!

                        

Endeligen inn i de voksnes rekker. Det e nå jaffal det di seie, dei andre voksne. For den 20. april va datoen eg sko fylla 20 år. Myndige nok te å kjøpa enhet på polet me prosentinnhold på øve 22%. Jippi! Inni håve mitt bjynte eg feiringen to dagar før den aktuelle datoen. Fredag fekk eg ein del pakkar i posten, å ett bursdagskort. Pakkane hadde eg jo bestillt sjøl da, men det e så u Christine kommenterte; Å få pakkar i posten e akoratt så å fylla året kvar dag! Elle va kje det u sa, men eg rekne me u e enige i det. Å slik føltes det på fredag o. Bursdagsferden fortsatte når eg va å handla inn te prinsessepartiet mitt så eg sko ha på jobb i helje. For blir ein 20 år må ein feira slik feriast kan. The day after, lordag, så va det jobb klokkå 19.30. Der sko me var te 07.30 neste morgen. Ein kar eg jobba me fyllte o 20 på denna lordagen, så me slo te me dobbelt tjuårsdag på jobb. Eg hadde me prinsessetallarknar, serviettar, koppar og blåseting. Pluss at eg hadde me meg ballongar, noge glitterting og ei marsipankaka å chips. My workmate stillte me to iskaker.. Feiring blei det, sjikkligt kosligt selskap. Klokkå va øve på neste dag, sundag den 20 april, å na hadde eg tatt steget frå å var tenåring te å var tjue. Meldingane kom på mobielen å folk gratulerte på facebook. Kosligt. Når eg kom him frå jobb den morgen jekk eg rett å spretta to kort eg hadde fått, og ein pakke. Eg va i fylleårethumør når eg la meg, å det va gudd. Åtta timar seinare våkna eg te familieselskap. Då heiv eg meg øve resten av pakkane og konvoluttane eg hadde fått. Og åt litt firkløverkaka, den e best. Lika go så når eg va nitten faktisk. Så va det på jobb igjen 19.30, min fysste dag på Hydro så “tjueånoge”. Men eg e ennå yngst på skiftet da. Fine feiringen me fint ver! Eg fekk et album me bilder av meg og mine sjå na Solveig, det va unaturligt kjekt.

Eg hørre det e månge så seie at Itte 20 så går det barra nerøve. Eg kan ikkje heilt forstå det. At tiå går fortare e det o nogen så seie, og det kan eg var enige me di i, det har eg marka i nogen år nå. Men at det barra går ner øve kan eg kje fatta, det blir for dumt å sei at livet e øve itte fyllte tjue år.. Då kan ein ikkje ha møkje å leva for om ein kjeme med det utsagnet. Men det e barra mi meining da.. More to come, nå ska eg på hyttetur

My addiction

Mhm eg har ein avhengighet. Kin har ikkje det? Eg har nok visst om det ei stonn, men det va i dag det sjikkligt jekk opp for meg. For før så har eg allti skollt det på at eg må jo bestilla det, for eg for jo kje tak i det her hima. Men nei da. Det e flærne ting av det eg bestille eg konne fått tak i hvis eg barra hadde orka lea på meg. Feks Hennez finne eg jo faktisk 3 plasser i Hgsd. Og cdar å dvdar, har me liksom kje det i Norge? Jo, det har me vell, men avhengingheten min jere at eg helle bestille det på internett å får det levert på dørå, i postkassen elle oppe på prix. Du har jedna forstått at min avhengighet ikkje handle om rusmidler, sjokolade, elle gambling for den slags skyld. Eg e faktisk avhengige av å bestilla ting på internett. Å bestilla noge å få det tilsendt e, kan eg kalla det, min rus? Det bjynnte så smått her i sommar, men det sista halva året har det barra balla på seg. Eg skolle på at hørsten og vinteren har vore så mørk og tung. Eg måtte jo ha noge å sjå fram te. Å det fekk eg; pakke i posten, rett og slett. Men det e jo ikkje barra pakkar eg få tilsendt, eg får o blader. Eg får tri i månden eg. Men det så e så greit me dei bladene e jo at det e jo billigare å “abonera” på di, og plutseligen så har du det i neven, uten å ha gjort ein innsats. Bladet barra kom te deg akoratt så i drøm. Og tingene eg bestille på Cdon e litt av den sama greiå, det barra kjeme te meg, det e så greit å enkelt, men det e jedna derfor eg e avhengige o..  Ebay har eg o oppdaga. Har jo allti visst at det har vore der, men eg har aldri benytta meg av det, før nå. Eg syns det e kjekt å kjøpa billige ting for fun, såsent at eg kan få det i posten. Det e jo ting eg har lyst på da, men sjelden ting eg trenge. Kjekt e det nå jaffal, sama ka det går i. Ijår kjypte eg ett nytt bur te hamsteren min. Det va egentligen ganske billigt, men så blei det litt dyrt når frakt kom i tillegg. Men både eg og Willi Påsan glede ås te den nye himen kjeme, buret va gaanske stiligt. Dessuten va totalsummen billigare enn om eg hadde fått tak i det i norge. Andre ting eg vente på e noge seriar på dvd frå amazon. Dei eg bestillte har di faktisk ikkje i Norge da, så eg føle kje den pakken har noge me min avhengighet å jer. Bestillte det frå USA måtte eg gjort uansett. Ein ting så eg syns e litt syt e hår eg må henta pakkane opp på posten. Egentligen så e ikkje det i seg sjøl noge stress, men det e drit å treffa på same person der oppe når du har henta adle dei tri pakkane du fekk denna vekå. Å jaffal e det unødvendigt når sånne små H&Mpåsar blir utlevert der, di får plass i postkassen jomann..  Når eg tenke litt ijønå nå, når eg har reflektert øve problemet så e det jedna barra det at eg e late o. Men gu så herligt det e å handla på internett. Og frakten syns eg som regel e verdt det..

Byfæst

Klokkå hall 7 ijår bestemte eg å Kjetil ås for å fera på byfesten in town. Når me ankom, hallaen time seinare, sto Vassendgutane på scenen. Eg har aldri vore noge countryfan. Før va det faktisk så at eg konne hørra på alt untatt jazz og country. Men dei gutane e ikkje så verst. Føle når di står der oppe på scenen at di e så lykklige. Di får reisa vekk frå der di bur å spela fengande countrymusikk. Det kan kje var feil. Uansett så spelte di jafffal i Vardhall ijår, itte Smokie. Og det passte meg fint, for eg va egentligen ikkje intresserte i å hørra noge Smokiedokie. I baren: ett glas me 0,33 rusbrus kosta 70kr. Blodpris. Men det va godt da. Hvis me sko på toalettet så måtte me broka ett av dei månge utedoene så va stille på rekka utforbi. Det så eg besøkte hadde til og med vask og ett lite speil på døra. Men vasken virkte ikkje, og speilet va heilt doggete så du såg ingenting. Endeligen kom trønderane på scenen, ett øgonblikk eg hadde venta på. D.D.E. slo te me ett par slagerar. An Bjarne ser egentligen ganske marklige ut, litt så ein av karakterane i sesam stasjon. Laga liv på scenen kan an jaffal. Kjekke trønderar, egentligen. I Trondheim e der noge så hette Sesamburger, frå ett gatekjøken. Den burgeren e ganske go, for eg har smakt. An har vonne masse prisar å så, faktisk. Eg har jaffal hørrt at det e favoritten ans Bjarne. Så nå vett dåkke koss dåkke kan blidgjer han på ein dårlige dag. Me tok ittepå turen te Gutenberg. Eg å Kjetil diskuterte litt (høgt) om me trudde me kom te å sitta der kvar helg når me blei vaksne. Ein mann me kom i snakk me litt seinare sporte ås om me syns det va upassande at ein på hans alder va der. An hadde killerblikk da. An hadde hørrt når me diskuterte tidligare. Men me fekk rodd ås i land. Så va det nach, så va det him te himalagte pizza. NAM. Så tok me kvell. Ser nå koss kjedligt eg har skrift. Men eg kan legga te at eg ser nå at den eine armen min e brunare enn den andre, så blei det jedna litt spennande alikavell .

Den beste kjeresten i verden!

Jeg er en gitarhelt!

Elle, eg sko jaffal ønskt at eg va det.. Fenomenet Guitarhero har aldri tatt meg me noge storm, elle jaffal ikkje umiddelbart. Eg e vansklige, det e nok ein av gronnane. For mens både bror å kjeriste brokt meste all ledig fritid på å spela det, sat eg mest å såg på me facinasjon. Eg syns det va nice koss fort di klarte å bevega den eine fingen frå den eine knappen, te den andre. Og di broke jo kje barra ein fing, di må jo slå te å broka adle 4 nogen gongår. UTRULIGT! Så egentligen va det ikkje spelet, men folke så spelte så tok meg me storm. Eg føle det har roa seg litt nå, heila oppstyret me guitarhero. Hehe. Og eg må innrømma at nettop det e gronnen te at eg tok tak i gitaren å bjynnte å trykka. Eg slite onda press. Eg kan takla det, men ikkje mær enn ka eg e nødde te, og eventuellt velge sjøl å stressa me. Heilt ubevisst har eg tenkt taktisk når det kjeme te stykket. Nå kan eg broka så långe ti eg barra vil på å bli go, no stress. Hadde eg hoppt på lasset me adle dei andre å spelt meg go me dei, så hadde eg nok tapt. Eg hadde sikkårt vore den så hadde vore dårligast, å utvikla meg seinast for eg kje hadde orka via lika møkje tid te gamet så dei andre, noge så hadde gått utøve mine prestasjonar. Puh, långe setning. Men ja, når eg då hadde sitt koss dårlige eg va i forhold te dei andre så hadde eg hatt eg behov for å spela te eg jaffal blei lika go så dei, om ikkje bere! Men det orka eg ikkje broka tid på då, så eg bjynnte nå, lurt av meg. Hah, når eg tenke meg om så e det ikkje sikkårt at det va ett ubevisst valg alikavell. Eg styre nå jaffal på me Legends of Rock, vansklighet: easy. Avåte så rule eg, andre gongår sko ein trutt at det va fysste gongen eg hadde tatt i liksomgitaren så me spele på. Eg har ein långe vei å gå, eg vett det, men eg får jaffal bestemma sjøl koss långe tid eg ska broka på å utvikla meg. No stress, no press. Det e visdomsordene for detta innlegget (i truså). Go natt.

Denna gitaren her syns eg va kule, den hadde passt te den kvite ps’en min.

Ett studentliv

Ein ting eg finne utruligt kosligt e nabofest, å kati e det mær passande å invitera naboane dine på ein liten fest enn når du e student? Årh, så snålt! Ein gjeng studentar så treffes i alkoholisert selskap å snakke om studievalget sitt, størrelsen på leiligheten/hybelen, kossen di har tenkt å disponera studielånet sitt og om den teite forelesaren så enten snakke for lågt, for seint, elle rett å slett barra e teite. Eg ser o føre meg at di snakke om dei gode studentrabattane di får øve det ganske land, men di fortjene det jo, tross alt, di e jo den neste generasjonen så ska styra detta landet! Di har ambisjonar, e har enten vore voksne lenge, eller jedna ikkje så lenge. Voksen eller ei, modenhet e kje å forakta når ein plutseligen har ansvar for hus og him sjøl. Å reisa te na mamma i heljene,  å bli behandla så konglige e kje aent enn ein stakkars, hardarbeidane student kan rekna me.  Student e noge eg faktisk kan sjå fram te å bli. Eg vett ikkje kafor.  Når eg leste ijønå det eg har skreve så såg eg at ein liten klatt ironi hadde sneke seg mjudlå linjene. Og det e jo litt missvisande at eg har skreve ein liten tekst om koss kosligt det må var å faktisk leva ett studentliv. Men å bli student e noge eg faktisk vil oppnå å bli, ein utenbys ein. Det hørres jo så lett ut, det e jo barra te å søka seg inn, komma inn, pakka tingene å flytta vekk, og pang så e eg ein hardbanka student. Men så lett e det faktisk ikkje for meg. Eg har null clue på ka eg ska studera. Eg har egentligen ikkje så lyst å flytta vekk. Eg hadde savna det å ha bil, for eg trur ganske tvilsomt at det hadde lønna seg. Eg e liksom ikkje klar for å gi opp jobben min helle, legge pengene o onda detta punktet. Mens andre tar lett på det å bli student, så e faktisk det ein ambisjon for na Therese, sad but true. Men u glede seg te den gongen u kan invitera te nabofest, for ein gong så må det rett og slett skje.

Grøne cola og Michael Moore

Nye veka, nye muligheter! Eg bjynnte på jobb i dag itte ca 3 vekår fri, det va egentligen heilt greit. Eg hadde ein aha opplevelse o da, for eg jobbe 4 vekår (ikkje kvar dag da) så fri ei veka, så jobbe eg 4 nye vekår før eg har fri i 3 vekår. Ahaopplevelsen jekk ut på at av tri mnd så jobbe eg to, å har i prinsippet fri ein. Det e eg egentligen ganske fornødde me. Eg e fornødde me å jobba skift generelt. Då sleppe eg stå tidligt opp kvar dag, og arbeidstiene e varierte. pluss, som sagt, ein del fri. Føle eg e sjikkligt skrøytete her nå, men la gå da. Ein aen ting eg kan nevna i jobb/pengerelaterte samenheng e at eg har bestemt meg for å spara det eg får så ikkje e “vanlige” lønn. Det e feks bonusar, feriepenger, øvetid, og dei pengene eg får ijen på skatten. Ja, eg får igjen på skatten. Å det va då det gjekk opp for meg at eg kan ikkje barra broka di opp på tull. Marita Karin fortelle visst mammen sin om ka eg broke pengene min opp på kvar mnd, for u va litt facinerte øve kossen eg klarte å brenna di av. Men det e faktisk ikkje så vansligt ska eg sei dåkke, jaffal ikkje når den einaste faste utgiften du har e ein mobilrekning.

Eg elske unødvendige informasjon. Eg syns som regel det e mest intressant å veta. Hadde det vore studiemuligheter innenfor den sjangeren så hadde jaffal denna tuttå visst kass vei u sko tatt. Eg har den bokå “Hvor mye veide elvis da han døde?” Den e ganske kjekke, men møkje av det hadde eg hørrt før. Det e kommen ei nr 2 o btw, men den har eg ikkje da. Ka e den egentlige fargen på CocaCola? Grøne. Ka e Arachibutyrofobi? Frykten for at peanøttsmør ska setta seg fast i ganen.  Ein nye kjekke ting eg lerte i dag, så jedna kan komma te nytte ein dag, e at håndflaten din e ca 1% av kroppens øveflate. Detta e jo ganske relativt da. Det blir brokt i samenheng me kartelgging av feks brannsår. Har ein ett svert brannsår, kan ein måla utifrå håndflaten koss stort omfang såret har. Detta e jo barra ca, ok? Men litt greit å veta at dei i helsesektoren broke denna måleenheten o.

Eg har nå fått kamera mitt, det rule. Eg e gla i det allerede, det gamla e glømt for lenge si. Eg vil o anbefala dåkke å sjå “Sicko” av Michael Moore. an e litt långdradde, men intressante. Gå o innpå special features der det står noge så Is Norway Utopia? ette eller aent. Filmen sat ting ganske møkje i perspektiv. Folk i statane må sloss me forsikringsselskapene sine for å få di te å betala for den hjølpå di trenge. Ingenting e ein sjølfølge, sinnsykt møkje byråkrati. Hovedproblemet e nok at folk frykte staten, og staten vett det. Og då e det ikkje møkje demokrati igjen. Men uansett dei interne problemene i usa, eg konne tenkt meg ein tur der te snart. Jaffal nå når kursen e så låge. Ja, jedna eg ska broka skattapengene mine på det! Elle nai, dei ska eg jo spara.. Me får sjå

Cute little ones

Di e fine, men mest snåle. Di e månge, men avåte få. Di bli både elska å hata. Du finne di midt i fjeset, men o jedna på resten av kroppen. Som regel så kjeme di me solå, men ikkje nødvendigvis. Eg snakke om freknår. Når eg va liten hadde eg som regel ein del freknår i fjeset. Men når eg kjikkte meg i speilet i dag måres så såg eg at det kun va antydning te dei, der di ein gong hadde vore. Eg har tri på den venstre skuldrå da. Freknår e, itte så eg huske frå når eg va liten, noge du fekk i solå. Nå e ikkje eg den typen så like å slikka sol, verken om sommaren i den sjikkliga solå elle i solarium (eg like å var brune for det om altså), men eg konne tenkt meg nogen freknår. Eg syns freknår e snålt, jaffal te ein visse grad. Eg e ikkje akoratt sjalu på dei så e dekka øve heile kroppen. Når eg søkte på  freckles kom det opp ganske møkje “how to remove” og det e forståeligt. Men eg konne tenkt meg nogen snåle på nasen, dei sko vore ett symbol på sunnhet. Ikkje det at eg e noge symbol på sunnhet, men det va eg heller ikkje når eg va liten. Då drakk eg brus, d jere eg sjelden nå. Eg hadde hål i tednene, noge så har forbedra seg. Og eg åt ikkje rosenkål, nå elske eg rosenkål!  Men freknår kjeme jo ikke akoratt av at du ete rosenkål helle da. Når eg va minder, å fregnefull så va eg ute å lekte i solå, dagen lang. Då spratt di opp naturligt på nasen min.  Men e det faktisk så, at hvis eg hadde brokt lika långe ti ute i solå så eg gjore når eg va liten, nå, så hadde di kommt tebars ijen? Di hadde vell det, for eg ska innrømma at i den perioden i livet mitt eg tok litt sol(arium) så konne eg sjå antydning te di, midt i fjeset. Men di forsvant så fort at det ikkje e noge å snakka om. For meg e freknår nogen snåle skapningar så poppe opp i fjeset mitt når di e gla og fornødde “Happy freckles”.  Det så jere di fornødde e sol, masse, masse sol! Sorry guys, just can’t give it to ya.. Jaffal ikkje nå, i april. Men eg betrygge meg me at di ligge der onda huden min ein plass. Og hvis eg vil kan eg lokka di fram.