Good or bad, huh?

 

Adle har gode og dårlige sider. Eg kan umuligt tru at det finnes ein levande person så barra har gode egenskapar, ingen dårlige. At folk ofta har ein ujevne fordeling av egenskapene sine derimot, det kan eg sei meg enige i. Elle jedna så kan det var jevnt o, men nogen e barra bere te å skjula dei dårlige sidene sine, elle så må det var at dei positive egenskapene deras skjine (skinne) ijønå. Eg trur eg e ein person så enten e tildelt litt for månge negative egenskaper. Elle problemet e vell at eg orke ikkje prøva skjula di. Har eg ein dårlige dag så merke du det jedna før eg e kommen inn i rommet.

Eg kan ha sinnsyke humærsvingningar. Himmel og helvete står i kok på same dagen. Det trur eg har me smågleder å jer, ska kje så møkje te før eg blir gla, men heller ikkje så møkje te før sinne mitt steike! Når eg hisse meg opp, så går det som regel fort øve, me mindre eg e blitt sårå o da, det e det nok litt verre me. Men allti når eg har blitt sinte elle irriterte for noge, så trege eg ittepå, for då seg eg at det liksom ikkje va vitsen. Kafor blei eg så sinte nå ijen, mon tru? Eg har det jedna så kvar dag. Det hørres jedna møkje ut, men kin kan vell kje sei at di ikkje kjeme øve ein, elle flærne ting di irritere seg øve kvar dag? Therese hu reagere, du jere jedna ikkje det. E nok det så e forskjellen. Eg prøve å skjerpa meg. Eg jere det.

Det at folk har ujevnt fordelte egenskaper lure eg på ka kjeme av. E det arv, oppdragelse og miljø, elle e det barra heilt tilfeldigt, out of the blue? E det litt likt me flaks, atte me ikkje vett heilt kossen den blir fordelt på kvar og ein person? Folk så egentligen har levt ett godt og långgt liv, syns ikkje di har hatt noge flaks for di har aldri vonne i verken lotto, bingo elle basar. Mens egentligen så e det heilt feil, for flaksen di har hatt har ikkje vist så godt så ein lottogevinst. Nogen gonger så kan ein vell kalla friske og raske ongar og flaks? For hvis ein konne velgt mjudlå å vonne 3 mill i lotto, og kreft på det minsta barnebarnet, så hadde ein vell valgt ein friske onge?

Eg tenke det at eg helle vil ha litt temprament og humørsvingningar, og at folk merke det, og syns eg e litt sinte og sure inni mjudlå. Elle at eg hadde vore jækla blide og smilte te kvar ein sjel, og adle syns eg va verdens beste, men egentligen så va eg ikkje det. For egentligen va eg nekrofil, pyroman elle jedna  Josef Fritzl? Mine dårlige sider tåle jaffal dagslys, så eg har ikkje det sama behovet for å skjula di, som ein person som har sex me dø folk, å jedna har drept di fysste. For det e det nekrofile jere, dei tenne på dø folk. Men det e ikkje allti lika lett å veta, for skinnet bedrar, og eg konkludere me at mine dårlige eganskapar egentligen ikkje e så negative når eg sette di i detta perspektivet så eg nå har gjort.                                                           (Sko ha bildene av meg og Mr. Fritzl på siav ein aen, men an e så grosse)