Under my skin

Når har eg endeligen fått vore sjå hudlegen. Itte å ha slete me noge den kvinnelige fastlegen min navnjidde sopp (onda armane) har hatt det si november, va eg gla te når dagen endelig kom. Eg hadde prøvt alt så sto i mi makt å prøve, elle så doktoren min sa eg måtte prøva da. Ein av dei tingene va å ikkje gå me fuktighet onda armane. Altså, hadde eg svetta, så måtte eg bytta gensi. Men det e ikkje så lett når heila arbeidet mitt jekk i å svetta. Det værsta me det heila va koss det klødde, ka søren koss det klødde! Eg trudde ikkje at det jekk an, klødde meg te blods. Eg vett eg jedna jir litt møkje av meg sjøl nå, but why not.

Eg visste egentligen ikkje ka eg jekk te når eg møtte opp på privatsjukehuset i Hgsd. Det va brosjyrer om botox, og andre ting for å fixa på mitt ytre. Eg visste at det kom te å kosta 850kr for denna konsultasjonen. Litt dyrt, men ikkje noge å jer me det. An ropte meg inn. Itte å ha sitt på det, så konkluderete an me at det va eksem. An skreiv ut ein resept på ein krem så sko virka. Videre så prøfte an finna utav kossen det konne ha seg at eg sleit me detta problemet. An lurte på kass deodorant eg brokte. Eg hadde an i veskå, så eg tok an fram. Det eg brokte va ein anti-perspirant. An ville at eg sko slutta me alt så hette deodorant i nogen mnd. No way, tenkte eg. Så blei me enige om at eg sko slutta i 4 veker, så hvis det blei bere så konne eg bjunda broka deodorant, hvis det fortsatt va bra så konne eg gå øve te anti-perspiranten min. For då visste me at det ikkje va den så va opphavet.

Nå har det gått ca ei veka si eg va sjå han hudlegen. Eg har brokt den kremen, og eg vil sei det at det bjynde å bli bere. Anti-perspiranten min har eg derimot ikkje jitt opp. Kin e det så går uten deodorant i 2008? Eg e barra ikkje intresserte i det, eg orke ikkje å gå ijønå det ubehaget om å konstat vara redde for at eg jedna lokte gamadle svetta. Nai, då leve eg heller me litt eksem. SÅ gale e det faktisk ikkje!