Huska du når me va små å hadde brevvenner? Koss kos det va å faktisk få brev, så va meint te DEG og ikkje te foreldrene dine, me ditt navn i forkledning? Brev frå banken va ein skoffelse så jekk igjen sjå meg, ka sko eg me det? Uansett så har eg mysta kontakten me mine brevvenner. Klare ikkje heilt å ta ijen kossen, men det har sikkårt dabba av då, noge så har gjort at ein av ås ikkje har svart. Kan ikkje komma på at det nogen gong har gått opp for meg “oj, nå e det lenge si eg har fått svar!”, så eg e styggt redde for at det e eg så e svikaren. Tenk så løye om eg plutseligen hadde sendt ett brev te hu eina-Hei! sorry, for seint svar.

Eg e jaffal så heldige at eg har fått meg ein brevvenn nå! Jeeei Det e min kjære gamle ørn, Cecilie. U flytta her te Karmøy i 9.ende klasse, det va då me blei venner. Så flytta u te Lundeneset, me hellte ennå kontakten, men nå har u flytta me familien sin tebars ijen te Oslo. (Mammen og pappen skillte seg, derfor flytta di herte, men så nå e foreldrene faktisk i samen ijen, koss kult e ikkje d?! E jaffal derfor di då flytta tebars ijen te Oslo). 

Cecilie e ett ganske bra menneske, og ein ganske go venn. Trur det e relativt få så kan sei at di har noge på na Cecilie, u komme jo øveens me adle! Og det e ikkje vansligt å forstå helle, personligheten nas e lette å lika, u e løyen, engasjerte, erlige og har ein flotte utstråling. Eg traff na ijår, å då va det sikkert øve ett år si me hadde hatt qualitytime barra ås to. Den tiå va på ca ein time, mens hu tok seg tri røykar. Eg syns det e kjakkast å vara me na Cec aleina om me ska finna på noge, då kan eg å hena konsentrera ås om det me like å snakka om, for det e ikkje adle personar så e intresserte i samtalar me har. Sånn e det. Me snakkte om folk i serviceyrkene, og jobben henas så resepsjonist på Hotell Holmenkollen. Eg misune na den jobben, men det kan me komma tebars ijen te ein aen gong. U hadde jaffal nogen ganske vittige fortellingar frå jobben sin, og eg lurte på koss ting fungerte tralala. U konne fortella det, at de hadde hatt ei koreanske dama så gjest. U hadde kommen ner i Resepsjonen, for u va ikkje fornødde me rommet sitt. Det hadde vore alt for møkje støv rondtitte, så u lurte på om det va lenge si rommet va blitt brokt. Hu dama meinte og at det va heilt uholdbart at det va så møkje støv, u va normalt ikkje så vanslige og prippen, men detta va jo disgusting! (U hadde visst støvallergi og). Cec hadde vore me na tebars ijen på rommet. Støvet u meinte på va øvealt, hadde u fonne på toppen av speilet (så rakk ensten heilt opp te taket), på gradinå og på fjernkontrollen! Cec syns jo det va ett ganske dårligt gronnlag for å kalla rommet disgusting, men serviceinnstillte så u e, jidde u na rommet rett øve gangen, rom 127, uten golvteppe, kafor ikkje ta an heilt ut? Detta e allergirommet våras! Sa u Cecilie, og u koreanske damå hadde aldri vore mær fornødde. Snakk om service

Eg glede meg te eg ska få hørra flære sånne fortellingar i den framtidige brevvekslingå vår, brev e kjekt! Å jaffal når du kan ha det me ein så reflekterte person så na Cecilie. Me lure ganske ofta på dei same tingene, og blir ofta fæssinated av det sama, små gleder seie eg barra.

Eg va innom å myste litt på ein blogg eg kom øve. Det va ei jenta på ettparogtjue så eg ikkje huske kor kom i frå elle noge aent. Men poenget e at eg såg u hadde posta om at u ikkje kom heilt øveens me ongar, akoratt så me meg!

Barnetekkt er noe jeg mangler. Jeg tør faktisk å gå så langt som å påstå at jeg sender ut en slags antibarnlukt eller noe, for barn liker meg virkelig ikke. Nå er ikke dét et veldig stort problem, siden jeg ikke er så innmari begeistret for unger selv, men. Hallo, alle liker da meg?!

Jeg har dratt denne konklusjonen basert på de følgende hendelsene:

#1. Jeg har vært på Mega og kjøpt mat av noe slag, og er på vei hjem. Ut av ingensteder kommer plutselig en liten unge drassende på en ÅRE  og begynner å slå meg med den. Wtf?

Eg ser så hart føre meg når den little ongen kjeme å slå na me den årå, eg lo, HØGT! D håpe eg du o jore når du leste det. Dei andre ponktene nas va ikkje lika løgne, så dei tok eg ikkje me.

Akkurat nå:

• E det 13 dagar te eg reise te syden (for aller fysste gong).
• Sko eg ønskt at eg eigte ei lyse dongerijakka.
• E eg mette og svolten på sama tid.
• Savne eg kjeristen min.
• E klokkå 02.35
• Konne eg tenkt meg å reist på ein roadtrip te Oslo.
• E det kun 5 mnd te u Marita Karin fylle 20år.
• E det og kun 5 mnd og 1 veka og ein dag te julaften.
• Rigne og blese det.
• Føle eg det e haust utforbi.
• Glede eg meg litt te hausten.
• Vente eg på to pakkar i posten, ein frå ebay og ein frå cdon.
• Har eg deja vu.
• Lengte eg itte å gå på skule.
• Sko eg ynsja syståre mi va hima.
• Har eg på meg ein topp og ein dongeritaits
• Lure eg på ka Michael Jackson tar seg te.
• E Sonen på tv2.
• Har eg dillå på sour cream and onion chips.
• E det fem dagar si eg sist va på trening.
• Har eg tri skift å jobba før det e helg.
• Har eg lyst på nye bil.
• har eg 63 sendte og 63 motatte meldingar på mobilen.
• Har eg 100 kommentarar på bloggen min te samens.
• Konne eg tenkt meg at håret mitt hadde vore nyfarga.
• Har eg peanøter på nattbordet.
• Fylle eg me på Frustrerte fruer, ses 1.
• Sko eg ønska at eg ikkje hadde hatt ei bot så må bli betalt.
• Ønske eg at Gina T. og Ikea ska komma te Haugalandet.
• Ser eg fram te den dagen eg vett ka eg vil i livet.
• Dør nogen, før nogen, drepe nogen osv.
• Har eg dårlige samvittighet for et brev eg ikkje har fått sendt.
• Avslutte eg denna posten her.

Tidligare har eg nevnt at eg like å jobba skift. I dag va det ikkje så kjekt. Nå e klokkå.. 9! omg!!! Eg trudd u sariøst sko vara max 8. Det trista e vell at eg sov te klåkkå 8 ijår kvell, altså kl 20. Så va eg sosiale så lenge eg konne, men hall 12 sa det stopp. Folk har faktisk andre ting å ta seg te om dagane enn å såva di vekk,det betyr at di må sovå om nåttå. Passe meg dårligt. Me ein vekkreiste kjeriste så hadde vore ein enorme støtte her i denna våkennåttå, så hive eg inn håndkle. Nogen så hellte meg me uslåeligt selskap va an Willi. Det så e så fint me han e at an har den same døgnrytmen så meg. Våken om nåttå. seve heile dagen. Men nå e det lenge si eg har hørrt noge frå an, så an har nok tatt kveld, e på tide at eg jere det sama..

Då du står åpp, seie eg go natt.

Va detta ein kjole du konne tenkt deg? Då kan du få kjøpa min!

Fekk an i posten denna vekå. Eg like kjolen knall godt, men det nytta ikkje når eg bestille to størrelsar mindre enn eg då fekk tesendt, det saug.

Så du ser på om du klikka på linken så koste ein akoratt like kjole dyrt på asos.com. An e nok heller ikkje møkje billigare om du hadde kjypt an orginale, iom at det e ein Marc Jacobskjole. Men du ska derimot få an billigt av meg. Eg seie ikkje at den eg nå eige e ekta, for det e an ikkje. An e falske, akoratt så puppene nas Lene alexandra ein gong va. Men om du velge å kjøpa denna kjolen, å velge å leva me an som om at an e ekta design, så ska ikkje eg sei det te nogen altså. Den falske merkelappen sitte jo ennå på kjolen.  Prisen e btw halve pris av det eg måtte betala for an, å vel så det.

Solgt!

Noge eg føle e typisk for jenter e drama. Me like drama på jobben, drama på film og ellers i ivet der drama passe inn. Eg e ei typiske jenta så kan dramatisera det mesta. Men kafor jere eg egentligen det? Kafor blese eg opp ting så i utgangsponktet ikkje va noge verdt å nevna ein gong? Kafor klare eg ikkje la dei småtingene ligga? Ka e vitsen?

Eg har et svar. Eg måtte finna et svar på kafor eg jere så eg jer. Det har eg gjort.

Eg vil kalla meg sjøl naive og skeptiske på sama tid. Forstå det den så vil, men det går faktisk an. Problemet me dessa egenskapene oppijønå tiå har vore at eg ikkje har sitt, elle forstått ting eg burde forstå (naive) og at eg har vore skeptiske te ting eg ikkje burde vore skeptiske te. Naiviteten min har foåsaka at eg lenge har levt i ei bobbla, tenkt at adle har det på same måte så meg, dei stysste problemene va om det jekk dårligt på ein prøve, hadde noge dårligt te middag elle at det ikkje funka heilt me han fyren du hadde noge på gong me. Har jo allti vore klar øve at jedna ikkje adle i Afrika og andre plasser i verden har dessa problemene iom at di ikkje får middag på bordet kvar dag, men så føle eg at det e feil å samenligna me nogen så kjeme i frå ein heilt aen verden. For det så jekk opp for meg va at det ikkje va adle her i Norge så hadde det godt. Å bli født i Norge e akorattså å vinna i lotto, men det e nok ikkje adle så føle det på den måten. Di har andr ting å tenka på enn oljepengene.  Detta forsto ikkje eg før eg nærma meg myndige.

Si mine problemer ikkje heilt har vore av det stora, og eg allti har sloppe onda for det fikse seg jo for snille jenter, så har eg måtta lagt problemene sjøl. Det hørres ut at eg har gjort ting vansligare enn ka de egentligen e, og det stemme heilt korrekt. Når det ikkje e noge drama frå før av, så må ein jo laga det sjøl,  jaffal i mitt tilfelle. Trist å skaffa seg oppmerksomhet på den måten. Men ein blir liksom litt leie av at adle andre sine problemer allti ska vara tusen gonger verre enn eins egne. Sjøl om di jedna e det o, så det det ikkje sikkert at eg e intresserte i å snakka om dei problemene heila tiå. Det versta e når ein komme me ett problem så jedna ikkje hørres ut så noge big deal, men så betyr møkje for deg, å blir avvist. Då e det ikkje så løye at ein dramatisere litt for å få folks oppmerksomhet t tider.

Ein kan altså for sjå forstå om ein person har hatt ting å stri me i livet, dei klare å legga små filleting på is, og la det ligga der. Di kan vara så leie av å snakka om seg og sitt at di helst vil leva ett knirkefritt liv me solskinn på sin vei. Di e leie av oppmerksomhet og sympati. Men folk så meg derimot, me må riva te ås dei små problemene me klare for å konna få solå utav veien. Eg må rettå slett ha fått for møkje av den der “så flinke du e” oppmerksomheten, og for lite av “off, koss går det me deg”oppmerksomheten, rett å slett for det ikkje har vore behov for det. Rett og slett et ganske trist gronnlag for skapa drama i kvardagen, men eg kan rett og slett ikkje komma på andre argumenter for at eg e så eg e.

I nått  når eg va på jobb, så bestemte me ås for å bestilla mat. Me hadde ein demokratiske avstemning, og det endte opp me kinaen på Åkra. An Tommy tok ikkje telefonen, å klokkå nerma seg 23 så me måtte finna ein aen pålass å bestilla før tiå rant ut. Det blei kopparen, der hadde di lengre ope. Eg bestille ein medium hamburgermeny. Eg fekk ein heilt ok, litt torre hamburger og chips på siav. Det e jo liksom det så e i ein hamburgermeny, men eg va allikavell ikkje fornødde. Eg syns ikkje maten va verdt dei 95 kronene elle ka det kosta. Hadde det vore salat på siav, då hadde eg jedna ikkje sagt noge.

Det e ikkje akoratt sjeldent eg kjøpe mat ronditte. Eg e liksom litt kjipe o da, tenke kor eg kan få mest mat for pengene av det eg har lyst på. Vil eg ha pizza så kjøpe eg på kiosken, det e ein ganske rimlige pizza, pluss an e knall go, å eg kan bli mette på 2 sykker. Litt teit å kjøpa ein heile pizza når eg kun ete to stykker seie du? Eg bestille sjeldent aleina, seie eg. Ellers så syns eg o at ein får det ein betale for på kiosken, det va jaffal såsent før, vett ikkje heilt kossen det e blitt itte dei nye eigarane tok øve. 

Dolly e den beste pizzaen eg vett. Eg kan eta meg ijel på det. Eg tvila ikkje på at eg hadde klart å trykkt ein store bankers i tryne. Men det e sjeldent eg e på Dolly, e nok derfor eg ennå syns det e så forbanna godt.

Kinaen på Åkra slår som regel aldri feil, trur det e ein gong av ti tusen eg ikkje har vore heilt fornødde me det eg har fått. Seie jo litt. Elles så like eg o å fera på Chicken Joy, det e barra ein strek i rekningen. Det e ofta at det mangle noge på bestillingen din, elle at du ikkje får det du hadde bestillt. Eg å Kjetil sko ha grillspyd me ris her ein dagen, når me va kommen him å sko eta så va det chips så låg oppi. Åsse e det ikkje allti di har salat med, noge så betyr at eg allti seie eg vil ha salat på siav, men at det derimot ikkje e allti eg får salaten. Joda, eg like salat ganske godt.

Vett at strutsen e ein ganske populere plass å kjøpa mat. Har vore der ein gong, kjypte strutsatallerken. Va go den, men det va liksom way to much meet! Hadde liksom så møkje kjøt på tallerken at eg ikkje visste heilt koss eg sko kompensera det me tilbehøret. Eg blei nå jaffal mette, trenge jo ikkje allti eta te det blir tomt. Pluss at det ikkje e ofta ein har for møkje av kjøtet når eg bestille mat. Men ein gong me sko bestilla frå strutsen når me va på jobb, då ville an ha noge me 130-150kr for ein hamburgermeny/tallerken, kan det stemma? Syns det va litt for dyrt, sjøl om du får møkje mat. Eg hadde nok ikkje åte alt allikavell.

Alt i alt så e det kjedligt me sånne hamburger/chipsmenyar rondtitte på dei forskjellige plassene. Det e så forskjelligt ka du får, og ka du må betala. Det gjelde ikkje barra her lokalt, men resten av landet o. Huske når eg å Kjetil kjørte te Kristiansand, då va me innom aenkvar veikro å kjypte mat. Det va liksom allti dyrt, for det pleie det å vara på kroår, men det va liksom så løye å sjå koss bra ein hamburger konne var, elle vassen ein chips konne sjå ut og smaka.  Det besta e jo å laga mat sjøl. Då vett du ka du får, og kan laga det såsent så du vil ha det. Men det e jo ikkje allti lika enkelt det helle.

Då va det jobbehelg ijen. Svir litt i og med at eg ikkje har jobba helg på fira vekår, men ingenting å jera med det. Elle, eg kan jo jera det besta utav det. 32 timar frå lordagsnått te måndagsmåren tar litt på, det e ikkje møkje eg gidde jera utenom å såva når eg e på jobb. Eg hate å vara trøtte og uopplagde på jobb, så eg eve rett og slett de eg kan klara å såva. Hadde eg ikkje vore her hima å såve og jobba, så hadde eg nok vore i Vikedal, rett og slett. Hadde det regna på Rootesen så hadde eg fore him. Det va ein kar på jobb så sa det at, rigne det her hima, då rigne det dobbelt så møkje der inne. Om detta utsagne har røtår i realiteten vett eg ingenting om.

Noge så irritere meg grenselaust e skrivefeil, helst sånne småfeil som at di dele opp ord så ska stå i samen, elle utalating av dobbeltkonsonant når det ska vara det. Eg forstår jo at folk slite med lese og skrivevansker, litt dysleksi osv, men eg kan ikkje la vara å irritera meg øve det for det om. Når folk dele opp ord e det versta. Dør klokkå, ingen ting, post kassen, mat butikken osv. Men eg fårstår at folk slite med det eina og det andra, eg skrive ikkje akkoratt perfekt sjøl. På hermetikkboksane så dihar/hadde på Rimi me ananas oppi sto det Ananas ringer. “Venta litt, Ananas e på telefonen”. Haha..

Det styssta problemet mitt når det kjeme te rettskriving e nok at eg merke at eg bjynde å slita sjøl itte eg blei ein liten schooldrop-out. Eg merke at eg bjynde og otta på ord så har kommen naturligt for meg når eg har skreve di før, men at nå må eg mesten slå opp i ordbokå. Ordbokå mi e eg kjempegla i btw. Det va den så fekk meg ijønå kjedlige skuletimar på vgs, eg kjikkte rett å slett i den på utkjikk itte nye ord eg konne broka i vokabulæret mitt. Eg har og ei synonymordbok, den e kjekke. Den kan brokast te å fargerika språket. Det finnes månge andre od eg kan broka i plassen for supårt elle flott - alle tiders, imponerende, praktfullt. Ikkje at eg kjeme te å ta nogen av dessa eksemplene i brok da, ikkje va det så månge helle. Men på ordet plutselig va det ein del intressante- abrupt, akutt, bardus, best som det var, brå, før… visste ordet av det, hodeskulls, i ett nu, med ett, rett som det var, som paddehatter, som troll av eske, som ved et trylleslag, vips, hokus pokus. tada

Så dokke jedna forsår så e dataen min fixa, virke jaffal såsent ut. Tusen takk Kjetil, du tar kakå. Nå ska eg eta litt bakte pota, før eg fere på jobb. På jobben min e det varmt og godt, varmare enn syden til og me. Lucky me..

Kjetil e kjekke! Nå prøve an å fixa min data, mens eg får sitta på hans

I dag har me vore på den nye Narniafilmen, eg syns at an va ganske så kjekke. Ska ikkje sei te dokke kin så dør. Men den goe snacksen så di har på Edda e best! Den me 30% fiber elle ka det e for noge. Jummi! Eg å Kjetil har akoratt lagt ås lasagne me fiberplater o nå, va ikkje feil det. Eg smakte jaffal ikkje forskjell, go og mette blei eg o. Me hadde glømmt å tenkt på baguetter, så me slo te me litt polarbrød, det jekk heilt fint å eta det attåt. 

Fant o ut kas dato me reise te Tyrkia, det va den 29. juli. Glede meg. Då ska eg kjøpa haugavis me fake bjoern borg bokserar så eg kan ha på jobb! Gunnhild kom akoratt him frå Kemer, eg fekk kindersjokolade og ett shottaglas me det tyrkiskaflaget på. Det va altså ijår eg bestemt meg for at eg ska bjynda samla på shottaglas, Eg har nå ni, fem av di e forskjellige. Så vett dokke det   

Litt om skomani igjen. Denna personen ville verken stå fram me navn, alder, elle koss månge sko u eigte. Men eg sneik meg nå te nogen bilder av samlingen nas. U e ikkje go så har så månge sko 

  Detta va alt skoplassen kjeresten fekk..